Inleiding   Ode aan Mels

Ruim 20 jaar maakte in als bestuurslid deel uit van het Wielercomité Papendrecht, waarvan 15 jaar als voorzitter. Al die jaren hebben we op een geweldige manier samen gewerkt met juryleden van de KNWU. Hoewel bij het brede publiek minder bekend ook de microfonisten maken deel uit van de  jury. Mijn persoonlijke band met Mels was altijd meer dan goed. Zonder anderen hierbij tekort te doen.

In september werd Mels 77 en uitgebreid gefeliciteerd op Facebook. Twee dagen later ging ik op vakantie en schreef ik in de rustige uurtjes onderstaande “Ode” .  Als dank dat Mels mij weg wijs heeft gemaakt in de wereld van het amateurfietsen.

  • Ode aan Mels.


    Spraakwaterval, woordkunstenaar, entertainer, microfonist. Representant van de KNWU. Voor veel wielercomités het boegbeeld van hun ronde. Adviseert en informeert. Al meer dan vijftig jaren staat deze man met zijn witte pet en daaronder zijn bruine hoofd voor de jury bus met zijn tenen op de witte streep onder het dundoek van Start - en Finish. Lang met zijn eigen jury bus. Schoon en gepoetst. Zijn stem rolt langs het hele parcours uit de luidsprekers. Met aandacht voor de renners , het publiek, de sponsors en de ronde miss. “Een meisje om te zoenen” . Stelt haar gerust en geeft aan als ze een notabele moet kussen en bloemen moet overhandigen voor het lossen van het startschot.

    Hij herkent de renners op grote afstand aan hun. shirt, de houding op de fiets en de pedaaltred Bij het uitkomen van de laatste bocht roept hij de renners toe. ”Heren , heren in rechte lijn af sprinten” De winnaar is bekend. Hij roept de nummers een tot en met drie naar het ereschavot . Een interview, huldiging en een foto waarbij hij er voor zorgt dat de sponsor van dit onderdeel, samen met de miss, erbij komen te staan. Een mooi aandenken voor op de vergadertafel van de lokale ondernemer. Zijn werk zit er op. Samen met de juryleden een hapje en een drankje nuttigen en dan náar huis. Volgende week een nieuw rondje om de kerk. Hij stopte als speaker na zijn 70e en nam plaats in de jury bus of bij de materiaalpost. Maar dat was niets voor hem. Gelijk Heintje Davids keert hij met microfoon terug. Ieder wielerkalender opnieuw. Mels de Kievit, een levende legende. Een man die wel drie lintjes verdient, maar er nooit een zal krijgen omdat er nooit een wordt aangevraagd. De reden : Mels wil hem niet. Hij hecht méér waarde aan bloemen en drie zoenen van de ronde miss. In al die jaren was één miss die Mels met een mond vol tanden liet staan. Een prachtige allochtone miss. Niets mis mee maar zoenen weigerde ze. Dat mocht niet van haar man. En toen zweeg zelfs Mels even.
    Een miss die niet zoent, dat is goed mis.